مقدمهء مؤلف استاد و پيشوا ابو الحسن ماوردى گويد : سپاس خدايى را كه خطوط كلى دين را برايمان روشن ساخت ، به كتاب ناب خود بر ما منت نهاد و براى ما چنان احكامى پايه گذارد و چنان حلال و حرامى ، به جزئيت ، بيان داشت كه آن را يگانه داور و مرجع جهان و جهانيان كرد تا منافع مردمان بدان سامان يابد و بنيادهاى حق بدان استوار گردد ، همو كه به فرمانروايان چيزهايى را واگذاشت كه در آن‌ها به نيكى تقدير فرمايد و به استوارى تدبير آورد . پس او را بر همهء آنچه تقدير كرده و تدبير فرموده است سپاس و ستايش سزاست . هم صلوات و درود او بر آن پيامبرش كه آشكارا به فرمان وى بانگ برآورد و حق او بگزارد : محمد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله و نيز درود بر خاندان و ياران او . از آن روى كه آشنايى با آيين حكمرانى سزامندتر فرمانروايان است و از ديگر سوى ، آميخته بودن اين آيين با همه احكام فقه ، آنان را كه به كار سياست و تدبير مشغولند از بازكاويدن اين احكام و رسيدن به آن آيين بازداشته است ، كتابى مستقل بدين آيين و احكام گزين ساختم - و در اين كار به فرمان آن‌كه فرمانبرى از او بايسته است گردن نهادم - تا از اين رهگذر ديدگاه‌هاى فقيهان را در زمينهء حقوقى كه فرمانروايان دارند بدانند و اين حقوق را استيفا كنند و هم آنچه را بر گردن ايشان است دريابند و آن حقوق را بگزارند ، بدان اميد كه در فرمان اجرايى يا در حكم قضايى خويش جانب عدالت را بنگرند و در ستاندن و دادن جانب انصاف نگه دارند . برترين يارى خداى را از او مسألت دارم و در توفيق و هدايت به درگاه او چشم دوخته‌ام كه او يگانه تكيه‌گاه است و بس .